Shakespeare'in Hamlet'i ve Hayyam'ın Rubailer'inde Doğadaki Sürekli Döngü ve Varoluşsal Kaygı

Dergi Sayısı

Yükleniyor...

Özet

This study endeavours to present a comparative analysis of Omar Khayyam's Rubaiyat and William Shakespeare's Hamlet, aiming to demonstrate the similar approaches both authors adopt in examining issues such as the human condition, the sense of being thrown into existence, the transitory nature of life, and the enduring material cycles in nature. Despite the significant temporal and geographical differences between Khayyam and Shakespeare, it can be argued that they draw from a shared intellectual heritage rooted in ancient Greek thought. Through Islamic scholars like al-Farabi and Avicenna, the influence of Hellenistic philosophy might be observed in Khayyam's metaphysical and sceptical reasoning. Similarly, the intellectual climate shaped by the Renaissance—a revival of Greek and Roman classics— permeates Shakespeare's works. These cultural and intellectual contexts not only influenced both writers but also contributed to the emergence of shared existential imagery in Rubaiyat and Hamlet. Objects such as skulls, wine jugs, beer barrels, stoppers, handles, and dust, recurrent in both works, serve as symbols of mortality awareness and ultimately evoke a profound sense of futility. The notion that these objects might contain remnants of a onceglorious king or a deceased lover astounds both authors, offering a deep awareness of death's inevitability, nature's indifferent mechanisms, and the transient nature of existence. This awareness occasionally manifests in a tone of irony, functioning as a grim forewarning of their own material demise. Consequently, existential conditions such as 'thrownness,' 'absurdity,' 'anxiety,' and 'alienation'—concepts central to existentialism—are discernible in both works. In conclusion, this study compares Rubaiyat and Hamlet through the lens of existentialism, highlighting how these two works, centuries before philosophers like Søren Kierkegaard and Martin Heidegger, addressed similar existential dilemmas in remarkably similar ways. It also emphasizes the possibility of both works drawing from a shared intellectual tradition. Keywords: William Shakespeare, Omar Khayyam, Hamlet, Rubaiyat, existentialism, death, existential anxiety, alienation
Bu çalışma, Ömer Hayyam'ın Rubailer'i ile William Shakespeare'in Hamlet'inin karşılaştırmalı bir analizini sunmaktadır. Böylece, iki yazarın insanın varoluş koşulları, fırlatılmışlık hissi, yaşamın geçici doğası ve tabiattaki maddi döngünün sürekliliği gibi meseleleri irdeleyişlerindeki benzer tutumu göstermeyi amaçlamaktadır. Hayyam ve Shakespeare birbirinden oldukça farklı zaman ve coğrafyalarda eser vermiş olsalar da, kökleri Antik Yunan düşüncesine dayanan ortak bir entelektüel kaynaktan beslendikleri iddia edilebilir. Farabi ve İbn-i Sina gibi İslam bilginleri aracılığıyla Helenistik felsefenin etkilerinin izi, belki Hayyam'ın metafizik ve şüpheci muhakemelerinde gözlemlenebilir. Benzer şekilde, Klasik Yunan ve Roma klasiklerinin yeniden doğuşuyla tanımlanan Rönesans, Shakespeare'in çalışmalarına da nüfuz eden entelektüel bir iklim yaratmıştır. Denilebilir ki bu kültürel ve düşünsel koşullar her iki yazarı da etkilemekle beraber Rubailer ve Hamlet bağlamında düşünüldüğünde bir adım öteye geçmiş ve varoluşçu bir perspektiften tartışmaya müsait benzer imgelemlerle karakterize olmuştur. Her iki eserde de rastlanabilen kafatası, şarap testisi, bira fıçısı, tıkaç, kulp yahut toz gibi nesneler ölümlülük farkındalığını uyandıran ve nihayetinde beyhudelik hissini tetikleyen imgeler olarak işlev görür. Bu nesnelerin, vaktiyle yaşamış görkemli bir hükümdarın ya da merhum bir aşığın bedeninden parçalar ihtiva ediyor olma ihtimali, her iki yazarı da oldukça şaşırtmakla birlikte ölümün kaçınılmazlığı, doğanın kayıtsız işleyişi ve geçicilik karşısındaki varoluşsal çaresizliğe dair derin bir farkındalık sunmaktadır. Bu farkındalık, zaman zaman alaycı bir tutuma dönüşür ve bu iki şairin kendi maddi sonlarının tatsız bir habercisi olarak da işlev görür. Dolayısıyla, varoluşçuluk adına merkezî kavramlar olarak kabul edilebilecek 'fırlatılmışlık,' 'absürtlük,' 'kaygı' ve 'yabancılaşma' gibi insanlık halleri, her iki eserde de gözlemlenmeye müsaittir. Sonuç olarak, bu çalışma Rubailer ile Hamlet'i varoluşçuluk merceğinden karşılaştırmakta ve Søren Kierkegaard, Martin Heidegger gibi düşünürlerden yüzyıllar önce bu iki eserin benzer varoluşsal çıkmazları benzer biçimde ele aldıklarını göstermenin yanı sıra eserlerin ortak bir entelektüel kaynaktan besleniyor olduklarına vurgu yapmayı amaçlamaktadır. Anahtar Kelimeler: William Shakespeare, Ömer Hayyam, Hamlet, Rubailer, varoluşçuluk, ölüm, varoluşsal kaygı, yabancılaşma

Açıklama

YÖK Tez Merkezi Link

Bilim Dalları

Alıntı

WoS Q

Scopus Q

Kaynak

Cilt

Sayı

Başlangıç Sayfası

Bitiş Sayfası

88
Yükleniyor...
Yükleniyor...
Yükleniyor...